ekasit님의 프로필p-Eng CE.86 life사진블로그리스트기타  |  도구 도움말 |
|
p-Eng CE.86 life11월 1일 ขออ้อนวอนขอข้าแด่เทพเจ้าผู้ดูแลกาลเวลา ข้าจะขอบังอาจให้ท่านช่วยย้อนเวลาไป ก่อนที่ข้า จะ สร้างความรู้สึกที่ดี ต่อคนๆนึง ให้ข้าได้ได้หยุดทุกสิ่ง ก่อนที่มันจะสร้างความเจ็บปวด แด่ข้า ข้าแด่เทพเจ้าผู้เมตตาเหล่ามวลมนุษย์ อันเรื่องราวที่เกิดขึ้น ข้าไม่อาจรู้ได้ว่า ใครกันที่ บอกความจริงแด่ข้า ใครกันที่ ข้าควรจะเชื่อใจ ข้าแด่เทพเจ้าโปรดชี้แนะทางเดินแด่ข้าด้วย
เพราะใจข้าคงไม่อาจกลับไปสู่ ความรู้สึกดีๆดังเดิมได้อีกแล้ว ตรูละเซ็งเคยมีพี่ท่านนึง เตือนไว้ คนเขาแรง เหมือนเล่นกับไฟ มันจะย้อนเข้ามาเผา ตัวเราเอง สุดท้ายก็จริงตามนั้น โดนย้อนเข้าหาตัวไปมากมายจริงๆ เสียเวลาไป นาน มากมาย ตอนนี้ ขอกลับตัวมาสู่ ตัวตนของตัวเอง จะเลิกทำไร เพื่อคนอื่น จะขอทำเพื่อตัวเองมั่งซะที ต้องขอบคุณ น้องรัก ที่ไปทริปโต๊ะ แล้วพบเจออะไรมาเล่าให้ฟัง ที่ดี ที่มาช่วยเปิดตาพี่ให้สว่าง พ้นจาก เมฆหมอก ที่บังตา ไปซะที 3월 9일 ทริปพิเศษ น้องตั๊กแตนพาทัวร์ 01/03/08ตอนแรก วางคอนเซ็ปไว้ว่าแนวชุดนักศึกษาน่ารักๆ ถ่ายแถวสยาม แล้วสายๆ จะมูพ เข้าไปในจุฬา เพราะสยามคนมันจะเยอะ ก็เลยนัดทุกคน(แก๊งค์ 3 สหายโยธา + 1พี่บอมภาคคอม83 + น้องตั๊กแตน) 8 โมง หน้า center point (โชว์บ้านนอกสุดๆไม่รู้ว่า มันถูกทุบไปแล้ว -*-) เริ่ม ออกตัวกันตอนเกือบๆ 9 โมง(อ้างอิงเวลาโดยพี่บอม)
พอน้องเสร็จธุระก็ไปถ่ายกันต่อ ที่หอศิลป(มั้ง) ก่อนจะมูพไป แหล่มแท่น ตอน บ่าย 4ก่าๆ แล้วก็ไปจบทริปพิเศษ ที่หาด*วอนนภา(ชื่อไรไม่รู้จำไม่ได้แล้ว ตรงสุดถนนเข้าไปแล้วมีวงเวียน เลี้ยวไปทางซ้ายอะ) ก่อนกลับน้องชวนแวะ หนองมน ซื้อของฝาก 555 แล้วความวุ่มซ่ามก็บังเกิดผล เดินๆอยู่หกล้มซะงั้น ได้แผล ที่แขนซ้าย มา 1 แขนขวาขัดๆ เจ็บลึกๆ แต่ก็กลับเข้ากรุงเทพโดยสวัสดิภาพ แล้วไปหาของกินต่อที่ ตลาดสวนหลวง กับ 3 คน เพราะน้องกลับไปแล้ว
น้ำหนม ตลอดทาง (จำไม่ได้รู้แต่เยอะเพราะแบงค์ย่อยหมดกระเป๋าเลย 555 ตอนเย็นเลยขอเพื่อนๆ กรูกินฟรีนะไม่มีตังค์) ค่าขนมน้อง ไม่รูว่าเยอะหรือน้อย ไม่บอกละกัน 5555 ค่าทางด่วน ป๋าโน่ ออกให้ขากลับ 1 ขา เพราะขาไปน้องตั๊กแตนออกเอง .... เยอะไปหมดไม่สรุปละกัน 55555 11월 11일 บลาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ บ่นๆไม่มีอะไรมากก็แค่เรื่องงาน ช่วงนี้ ไม่ต้องกลับดึกแระ เริ่มมีชีวิตส่วนตัว มีความสุข 555 แต่งานดันเยอะแบบน่ากลัวซะนี่กระไร
เดือนนี้ถึงเดือนหน้า มีงานที่ต้อง จัดการ
1.มหิดล (ทำมาครึ่งปีแระ)
2.ตลาดหลักทรัพย์ (พวกที่ทำงาน set-trade รู้ว้ซะเพื่อนมึงออกแบบตึกให้พวกเอ็งใช้ในอนาคต มีปัญหาไรเช่น แผ่นดินไหวพายุเข้า วิ่งหนีอย่างเดียวนะ อย่าอยู่บนตึก 555)
3.บ้านริมใต้ (ชื่อว่าใต้แต่อยู่เชียงใหม่ แถมขอราคาถูกๆ เวงจริงๆ)
4.แก้ แบบ บ้านท่าวัง ส่งไปตั้งแต่ เดือน 7 พึ่งส่งแบบกลับมาขอเลื่อน เสา ซะอย่างงั้น
แค่ 4 งานก็ตายแล้ว เพราะเดินหน้า ทำงานถึง 20 แถมวันหยุดก็ซัดไป จะ 8 วัน เหลือทำงาจิ๊ดนึง สรุปคือแทบจะต้องปิดภายในเดือนนี้ อยากจะบ้าตายยยยยยยย -*-
แถมดูตารางงานปีหน้า โปรเจ็ค ดูไบ มันมาแล้ว สงสัยต้องรีบชิ่งก่อนอะไรๆ มันจะมามากกว่านี้เฮ้อ....... 8월 10일 ไม่ได้เข้ามาในนี้นานพอดูเลยแหะ หลังจากชีวิต มีแต่งาน ก็เลยไม่ได้เข้ามาในนี้เลย (จิงๆหนีไปอยู่ multiply ซะมากกว่า 5555)
ไมมีอะไรแค่มาบ่นๆ นิดหน่อย เดี๊ยวมันจะล้าง เกินปายยยยย 5월 16일 ความรู้!!! แผ่นดินไหว กับอาคารเห็นในพันทิพย์มีคนเข้าใจผิดเรื่อง อาคารสูง กับแผ่นดินไหวมากเลย ขอยกมา อธิบายให้ เพื่อน้องๆ หรือเพื่อนๆ จะได้เข้าใจ
ว่า จริงๆแล้ว ในอาคารสูงจะมีความปลอดภัย ในเรื่องแรงแผ่นดินไหวมากกว่า อาคารที่ต่ำกว่า (สูงในที่นี้หมายถึง สูงเกิน 20 ชั้น ขึ้นไปนะ ไอ้พวก 10 ชั้นไม่นับ)
เนื่องจากในอาคารสูง ต้องมีการคำนวณถึงแรงด้านข้าง อันได้แก่ แรงลม และแรงแผ่นดินไหว เอาไว้ แต่ทีนี้ประเทศไทย ไม่ค่อยมีการคิดถึงแรงแผ่นดินไหวกันเท่าไหร่ เลยไม่ค่อยออกแบบไว้
แต่ทว่า แรงลมที่ใช้ออกแบบนั้น สามารถ รับแรงแผ่นดินไหวได้ด้วย!!!!
เพราะแรงลมที่ใช้คิดคำนวณ มีอัตราการเพิ่มตามความสูง คือยิ่งสูงขึ้น แรงที่เกิดขึ้นต่อ พื้นที่ จะเพิ่มมากขึ้น
แต่แรงแผ่นดินไหวจะ มีอัตราการเพิ่มที่ลดลง ตามความสูง คืออาคารสูงขึ้น จะรับแรงต่อพื้นที่ลดลง (แต่ถ้าคิดรวมมันจะมากขึ้นนะ) ดังนั้น พออาคารที่มีความสูง มากๆ แรงลมจะ ครอบครุม แรงแผ่นดินไหว เอาไว้ แล้ว (คือแรงลมีผลต่อโครงสร้างมากกว่า นั่นเอง)
ปล.พูดถึงแรงอย่างเดียวนะ เรื่อง การสั่นเป็นอีกเรื่อง อันนั้นขึ้นกับรูปร่างและชั้นดิน 4월 3일 งานๆๆๆๆ แล้วก็เที่ยว ที่ ปัตตาเวียรีสอร์ต ปราณบุรีต้องไปเริ่มกันที่มะวันพฤหัส ที่29 มีนา วันก่อนส่งงาน ม.กรุงเทพ (BU) ซึ่งกำลังจะต้องส่ง วันศุกร์ แต่ยังไม่มีวี่แววว่ามันจะเสร็จเลย ก็เลยเข้าไปช่วยพวกพี่ๆ เช็คแบบ เช็ค ความถูกต้อง ทำมันไปเรื่อยๆ จนหมดเวลางานแต่ มันก็ยังไม่มีวี่แวววว่าจะเสร็จ จนพี่ที่เป็น MD ต้องบอกว่า เหฟ้ย เริ่ม plot ได้แล้วไม่งั้นไม่มีส่งแน่ๆ ก็เลยประเดิมด้วย คาน-พื้น landscape ส่วนที่เป็นของเราเอง แต่ก็แค่นั้นมีแค่ไม่กี่แผ่น ก็เลยนต้องอยู่ช่วยพวกพี่ๆ ทำ ต่อ ทั้งเสา ทั้งพื้น ทั้งคาน ของ ส่วน พลาซ่า ทำๆๆๆ ๆ จนเวลา ถึงเที่ยงคืน ก็ยังไม่มีวี่แวว ว่าจะเสร็จ ก็เลยต้องอยู่กันต่อไป จนซักช่วงตี2 ครึ่ง พี่คนนึงบอกว่าหิว จะออกไปหาอะไรกิน ก็เลย ออกไปกันเกือบหมด ไปนั่งกินบะหมี่ แถว ซอยทองหล่อ (จิงๆ คือจะไปดูสาวๆ ที่ออกมาจากผับนะแล 555)
กินเสร็จก็กลับไปทำต่อ ด้วยความง่วงแบบสุดๆ จน 6 โมงเช้า แต่ละคนเริ่มหมดสภาพก็เลยว่าแยกย้ายกันไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยกลับมาเข้างานตอน เช้า (จริงๆ นั่นก็เช้าแล้วนะ 6.30 แล้ว)
เลยกลับบ้านมานอน ตื่นอีกที ตอน 8.30 ไปถึง บ. ตอน 9 โมง พี่ๆ มากันหมดแล้ว o_O
ก็เลยนั่งทำงานต่อด้วยอาการสมองโล่งแบบสุดๆ เช็คแบบ แบบเอาตามที่เชียนกรูไม่คิดอะไรอีกแว้วววววว ทำจน เที่ยงก็เลยสั่งข้าวขึ้นมากิน บน ออฟฟิต(ลงไปไม่ไหว โดนรถชนตายแน่ๆ) กินเสร็จก็กลับมาทำงานกันต่อ จน 6โมง ก็ยังไม่ได้ plot กันซะที จนพี่ต้องเร่งว่า เห้ยต้องส่งนะ ก็เลย เริ่มเอา บางส่วนไป plot แต่บางส่วนก็ยังแก้กันอยู่ กว่าจะแก้จน พร้อม plot ชุดสุดท้ายก็ ตี1 ครึ่ง ของวันเสาร์แล้ว เลยสั่ง ให้plot ทั้งหมด แล้ว คนก็กลับบ้านไปนอน รอมาเก็บ แบบ ตอนเช้า
วันเสาร์ ตื่นมาตอน 6.30 มาจัดกระเป๋า ไปเที่ยวกะ บ. เพราะเขานัดที่ตุดนัดพบ ตอน 7.30 เลยยัดทุกอย่างที่เจอ ลงกระเป๋า (มานับตอนเอาของออก นี่ เอาของแบบกะไปทั้งอาทิตย์เลย เสื้อ 8 กางเกง 7 555) ไปถึงจุดนัดก็ต้องเดินขึ้นไปดู แบบที่สั่ง plot เอาไว้ ว่าครบมั้ย ดีที่พี่ๆ MD มาก่อนมาจัดเรียงและนับให้แล้ว แต่เจอจุดผิด 3 จุด ก็เลยต้อง plot แก้ อีก 3 แผ่น เสียเวลาอีก 15 นาที พอลงไปที่ตุดนัดพบ ปรากฏว่า บ. เราไปช้าสุดเลย แหะๆ (งานนี่หว่าช่วยไม่ได้)
พอขึ้นรถ ก็เจอ แพร(นายหญิงของภาคโยธา รุ่น86) เม้าท์นิดหน่อยก่อนที่เรา จะหมดสติ 555
ไปตื่นอีกทีก็อแถวๆ เขาวัง จ. เพชรบุรี นู๋นเลย แวะปั๊ม กันนิดหน่อย แล้วก็ไปต่อ ไปกินข้าวกันที่ร้าน"ชมทะเล"(รึป่าวหว่า) เลย runways ของสนามบินหัวหินไปประมาณ 2 โล ได้ แต่ด้วยอากาศร้อน + เพลีย สุดๆ เลยเดินไปเข้าห้องน้ำก่อน พอเดินกลับไปหาพี่ๆ ปรากฏว่า โต๊ะมันนั่งได้ 8 คน บ.ไป 9 คน เหลือตรู คนเดียวที่ไม่มีที่นั่ง -*- เลยต้องไปนั่งกะพี่โต๊ะข้างๆ เลยเป็น ชายคนเดียว ในโต๊ะเลย ถูกแซวเล็กน้อย 555 (ถ้าเป็นรุ่นเดียวกันหรือน้อง ตรูคงปากหมากลับไปแล้ว แต่เจอรุ่นพี่ สงบปากคำไว้ดีก่า)
กินเสร็จก็เลยเดินไปถ่ายรูปนิดหน่อยเพราะแสงกำลังสวย แม้จะแข็งไปหน่อย ก็ตาม(แสงนะไม่ใช่อย่างอื่น)
แล้วก็ไปขึ้นรถกัน ปรากฏว่าพี่คนนึง มาช้ามาก จนแซวว่าแอบไปขึ้นคันอื่นมาละเซ่ 555 (พี่เขาแอบชอบสาว บ.ข้างๆ ที่อยู่อีกคัน แต่ปรากฏว่าเจอรุ่นพี่ พาไปดูโครงสร้าง ของร้านอาหารซะงั้น)
พอขึ้นรถก็ หนังท้องตึง หนังตาหย่อน นอนต่อ จนถึง รร. 555 (เอาน่า 2 วันได้นอนไป 5 ชม เอง) ไปถึงก็ซัก บ่าย 3 มั้งก็เลยเอาของไปเก็บ แล้วไปนั่งเล่นกันริมสระว่ายน้ำเอากล้องไปถ่ายๆ ไปลองแสงลอง CPL ตัวใหม่ จนเบื่อเลยสั่ง กล้วยทอด มากิน เห็นในเมนูว่า 120 ว่าแพงแล้วแต่บิลมา เจอ serv. 10% vat 7% แทบช๊อค เอาวะพลาดไปแล้วนี่หว่า
กินเสร็จก็เลยขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เตรีมลงเล่นน้ำ ลงได้ไม่นานก็เจอ สาวๆ มากันกลุ่มใหญ่ ลงมาเล่นน้ำด้วย ทั้งสาวๆ ถาปัตย์ วิดวะ และพวกเลขา มาเล่นกันตรงสระ
เล่นอยู่พักนึงก็เลยขึ้นไปเอากล้อง กะไปถ่ายรูปริมทะเล เจอแพร เลยถ่ายมาซะ 2 รูป แต่ไม่ยอมให้ถ่ายเลย ออกมาแบบ ผีสาว ใต้ท้องทะเล มากๆ
ถ่านทะเลได้ไม่นานก็ ขึ้นไปอาบน้ำ แล้วลงไปเดินเล่นริมทะเล(อีกแล้ว) ก่อนจะแวบไปถามราคา เบียร์ จากร้านข้างๆ รร. พอกลับมา เขากินข้าวกันแล้วเลยตามเข้าไปกินด้วย พออิ่มก็เริ่มนึกถึงคืนนี้จะทำอะไรกันดี เพราะไม่มีไพ่ มาด้วย เลยมีพี่อาสาออกไปหาซื้อไพ่ มาให้ หายไปเป็น ชม. กว่าจะกลับมา ก็โดนว่าไม่มีใครคิดจะโทรไป หาเลยรึไง ว่าเป็นไงมั่ง(พี่เขาเป็นผู้หญิงลืมบอกไป) ก็เลยพากันขึ้นไปนั่งเล่นกันบนห้อง พร้อมเบียร์ ที่ถูกซื้อกลับมาพร้อมกะไพ่ 5555 กว่าจะได้นอนก็ ตี1.30 อีกแล้วครับ
ตื่นมาเช้าวันอาทิตย์ ก็ไม่มีอะไรทำ เลยชวนพวกพี่ๆไป นวดน้ำมันกันที่ร้านข้างๆ รร.(ร้านเดียวกะที่ไปถามเรื่องเบียร์นะแล) ราคา 300 ชมครึ่ง ก็เลยเอาวะ คุยกันมาตั้งแตจ่ ที่ กรุงเทพแล้วนิ ว่าจะมานวดกัน นวดเสร็จเที่ยงกลับไปกินข้าวอีกแระ กินเสร็จเลยไปเล่น สนุ๊กกัน เล่นไป อากาศก็ร้อนไป ร้อนจน เลือดกำเดาไหล วิ่งขึ้นไป ที่ coffe shop ขอน้ำแข็ง พอดีแพรผ่านมาเลยมาช่วย หากระดาษ มาเพิ่มเติ่ม (ขอบคุณนะคราบบบ หัวหน้า ที่มาช่วยดูแลก่อนกลับกรุงเทพ) กว่าจะหยุดก็เสียเลือดไปพอสมควร(ไม่รู้เส้นเลือดผอยแตกรึว่า เส้นเลือดใหญ่แตกกันแน่)
พอหายก็เลยขึ้นไปพักบนห้อง พอลงมาก็เลย ชวนพี่ๆ ไปเล่นน้ำแก้ร้อน 5555 จริงๆ คือกะไปรอสาวๆ ลงมาเล่นน้ำ พอถึงซัก 5 ครึ่ง ก็มีพี่ๆ มาบอกว่า ให้ขึ้นได้แล้วจะไป
กินข้าว ที่ ร้านกันแล้ว ก็เลยขึ้นจากน้ำไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ไปกินข้าว ที่ ราน อุดม ห่างจากรีสอร์ต ไป 2 โล มั้ง กินๆ จนเสร็จพวกพี่ๆ MD ก็มาบอกว่าพวกพี่เขาจะกลับกันก่อนนะ ให้พวกเราเด็กๆ อยู่กันดีๆละ พี่เขาไป พวกเราก็ขึ้นรถไปเดินตลาด หัวหิน ที่ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจเลย พอกลับมาก็เลยมาจั่วกันต่อ 555 จนไปหลับ ตอน ตี 1 ก่าๆ พร้อมนัดกันว่าจะตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้น
ปม้จะนัดกันไว้อย่างนั้น แต่สภาพร่างกายที่นอนไม่เต็มที่มาหลายวันก็ เลยตื่นไม่ไหวคราบบบบบบ 555 ไปตื่นเอา 9 โมงก่าๆ ลงไปกินข้าวแล้วก็ขึ้นมาเก็บของเตรียมกลับ กรุงเทพ แล้วรถก็ออกมาจาก รีสอร์ตตอน เที่ยง แต่รถมาถึง ที่ออฟฟิต ตอน 5 โมงพอดี
จบกับทริปนี้ อย่างเหนื่อยๆ 3월 18일 ตามล่าหา CPLเนื่องจากปลายเดือนนี้ ต่อไปถึง เดือน พค. มีทริปไปเที่ยวทะเล ซัก 3 งานมั้ง เลยกะไปซื้อ CPL เอาไว้ติดหน้ากล้องจะได้ถ่ายรูปได้งดงาม (จิงป่าวหว่า 555) เลยไปเดินหา ตั้งแต่ fotofile มาบุญครอง CPL หน้า 67 หมดไม่มีเหลือเลย แต่ที่เดก็ดกว่า พนักงานบอกว่า พี่เอาเป็น แบบโค้ท ไปดิ ถ่ายสวยเหมือนกัน -*- ราคาเท่าๆกันด้วย (กรูจะเอา CPL ไปตัดแสง เสือกเอา โค้ท มาขายกรูซะงั้น) แถมมีหน้ามาบอกเหมือนกันอีก จนพี่พนักงาน อีกคนเดินเข้ามาบอก พี่อันนี้ดีนะแสงตรง wb ไม่เพี้ยน เลยบอกพี่ครับผมจะเอา CPL ถึงบอกอ่อของหมดครับ เลยเดินขึ้นไปร้าน fotothailand(เครือเดียวกับร้านตะกี้) มีครับ หน้า 67 แต่เป็น มารูมิ ราคา 2พัน โอ้วโน่ ราคาแพงเกินไปงะ สู้ไม่ไหว จะเอา hoya เลยเล็งๆไว้ก่อน เดินไปพันทิพย์ต่อ สมกับเป็นพันทิพย์จริงๆ ร้านกล้องแม่งมีแต่การ์ด กะ กล้อง ไม่มีของอื่นๆเลย -*- มาอีกวัน คือวันอาทิตย์ เลยไปดูที่ ฟอร์จูน เจอใบปริวของ ร้าน pix-one โอ้ว มี CPL hoya หน้า 67 ด้วยรีบไปตามหาร้าน ใบในปลิวบอกชั้น 3 หน้า maxell ตรงข้าม sony วนหาอยู่ 2 รอบก็หามะเจอ (เจอ 2 ร้านนะ แต่ pix-one ไม่เจอ) เลยไปดู ที่ชั้น2 มันบอกว่าอยู่หน้าบันไดเลือน หน้า โลตัส หายังไงก็ไม่เจอ จนต้องไปถามพี่ยาม พี่เขาถึงชี้ไปนู่น.... โห่ ไกลจาก บันได้เลื่อนมากจนบอกว่าอยู่หน้าบันไดเลือ่นไม่ได้แล้วนะนั่น ปรากฏว่า ราคา 1100 โอ้ว ถูกกว่า ราคาที่ fotofile ซะอีก เลยเดินเข้าไปถาม ปรากฏว่า..
ของหมด ยังไม่มีกำหนดเข้า -*-
เซ็งเลย ทำไม CPL HOYA หน้า 67 มันหายากยังงี้ว้า .... 2월 27일 เล่นอะไรกันหว่ากติกา : (copy มาเลยง่ายดี )
** Blog Tag ก็เหมือนการเขียนจดหมายลูกโซ่น่ะ แต่เปลี่ยนเป็นการเขียน blog แทนที่จะเป็นจดหมาย ** เนื้อหาใน blog ไม่ใช่คำขู่อะไร แต่เป็นการเขียนเรื่องของเราที่อยากเขียน และที่คิดว่าคนอื่นไม่ค่อยรู้เกี่ยวกะเรา (หรือเป็นเรื่องที่อยากบอกก็ได้นะ ^ ^") ** เรื่องที่จะเขียนก็เขียนซัก 5 เรื่อง ** เสร็จแล้วก็จัดการเขียนชื่อเหยื่อที่เราจะ tag ให้เค้าอัพ blog เกี่ยวกับตัวเค้า 5 คน (อยากแกล้งใครก็เอาเลย) ** อ้อ... แล้วก็อย่าลืมเขียนชื่อคนที่ tag เราก่อนหน้าด้วยละ เป็นไปได้ก็อย่า tag ซ้ำเดี๋ยวจะเป็นวังวนไม่สิ้นสุด ** คนที่โดน tag ไม่ใช่ว่าต้องไปอัพหรอก ไม่ได้บังคับ แต่เป็นมารยาทน่ะ หนุกๆ (กติกาทั้งหมดลอกมาจากบล็อกแปมแบบก๊อปแปะเลย 555)
^
^
^
ไอ้เจ้ากิฟ คอม มันบังคับมา เลยลอกมาซะ
เรื่องอะไรดีละ เขียนเท่าที่นึกออกละกัน
1. ความสัมพันธ์ ระหว่าง เพ้ง กะ กิฟ - เห้ย อย่าพึ่งคิดไปไกล กรู แค่จะบอกว่า มันมีอะไรไม่รู้ ทำให้กรู มีอะไรกับคนชื่อนี้จัง
- ในอดีตกาล ครั้งเป็น เพรชชี่ ในคณะวิศว ในวันจับกรุ๊ป พี่คนแรกที่รู้จัก น่ารักคือพี่กิฟ ภาคคอม85 (ความทรงจำไม่ค่อยมี มีแต่รู้ว่าพี่ เล่น เทนนิส เก่ง 555 กะเรียนเก่งสุดๆ)
- และอีกครั้ง ถ้าจำไม่ผิด เมื่อครั้ง อยู่ ปี2 งานรับน้องโต๊ะ ไอ้เราต้องเป็นพี่ บ้านคอยดูแลน้อง แต่ไม่ได้คุยกะน้องเลย แต่มีน้องคนนึง ที่จะหนีกลับบ้าน เลยต้องตามไป คุย ด้วย ทำให้รู้จักน้อง คนแรก คือ กิฟ-รัดสาด (แฟนพี่อั๋น84 ภาคคอม นั่นแหละ 555)
- น้องรหัส ที่ถูกจับชื่อได้ ในคณะ อย่างตกใจไม่คิดว่าจะได้น้องผู้หญิง o_O เพราะที่โต๊ะกรูจับได้แต่ผู้ชาย(บอกว่า"แต่" แต่จริงๆ คือคนเดียว555) เลยแอบ ตกจายยยยยย ได้น้องกิฟ สาวตาโต ผิวขาวววววว(แต่ตอนนี้ มันขาวเว่อร์มักๆ ห้ามจับถ่ายรูปกับ เพื่อนมันภาคไฟ(มะใช่กิ๊ก) เด็ดขาด วัดแสง ยากสุดๆ 5555) โดยอยู่คอมตรงอีกต่างหาก เลยไม่ค่อยได้ ถ่ายทอดวิทยายุทธ ในการเอาตัวรอดเท่าไหร่ เพราะน้องมันเก่งกว่า 555 อ่อ ก็คือไอ้เจ้าที่มัน มาบังคับ กรูเขียนเนี่ยแหละ
- หมด ปี2 ขึ้นสู่ ปี3 กะ เด็ก ครุ... (ไปถามหลังไมค์ กรูไม่เขียน 555 ถ้าเจ้าตัวมา พี่ขอโทษ.... มาคุยกันได้น้า....)
- สู่ การฝึกงาน วันแรกที่ไป นี่ ขอบอกว่า นั่งเงียบเหงากันเองกับ เพื่อน อีก 7-8 คนมากๆ เพราะ โปรเจ็คยังไม่ว่าง ซักพักมีพี่ผู้หญิงคนนึง จำได้ว่า น่ารักมักๆ เข้ามาคุย ด้วย พี่คนนั้น ก็ชื่อ พี่กิ๊ฟ แห่งซิโนไทย
- มาสู่ ตอนปี 4 น้องรหัส สุดสวยในสาย(มีผู้หญิงคนเดียวก็เงี้ย 555) กะน้องกิฟ เภสัช สาวน้อยสุดน่ารักร่างผอมเพรียวสมัย รับน้อง ตอนนี้ สมเป็นหลานรหัส พี่ 555 (ถ้าเข้ามาอ่าน ขำๆนะจ๊ะ กิฟ :) )
เลยไม่รู้เป็นไง ระหว่าง ตรู กะกิฟ
อ่อและไม่รู้เป็นไง ระหว่าง เจ้ากิฟ คอม กะ กิฟ เภสัช กรูต้องถูกเพื่อนๆ หาว่าจะจีบน้องรหัสตัวเองทุกทีไป o_O ก็กรูหนิดกว่าน้องรหัส คนอื่นนี่หว่า 555 เข้าใจกันซักทีนะ มิตรสหาย
2. พูดถึงน้องรหัส และ มาลอง ไล่สายรหัสดูดีกว่า
โต๊ะ เริ่มที่ พี่เจน วิดยา(น่ารักนะพี่ สาวผม)-พี่เกรียง วิดวะเครื่องกล(พี่ชายสุดหล่อน่าตาดี ของโต๊ะ) - พี่คิว เภสัช (พี่ ผมยาว จน ครั้บแรกผมนึกว่าพี่เป็นผู้หญิงอะ)- เพ้ง เองก๊าบ - เอ็ม วิดวะโยธา(มะค่อยไดเคยกันเลยวะ -*-) - แชมป์ วิดวะโยธา(มันเก่ง แต่ดันไม่ชอบ โยธา ได้เพราะ คณะเลือกให้ -*-) - กิฟ เภสัช(นินทาไปข้างบนแล้ว 555) - อ้ายเภสัช (น้องไอ้อุ้ยมัน กวนตีน ดี แต่ ท่าทางจะเอาตัวรอดเก่ง :) )กะน้อง... รัดสาด(เจอครั้งเดียวแล้วมันก็หายไป วันรับน้อง กรูไม่เลี้ยงมึงจริงๆด้วย)
คณะ พี่ไม่มี ไม่รู้หายไปไหน ไม่มาดูแลน้อง - เพ้ง เองก๊าบบบ - กิฟ คอม(นินทาไปข้างบนแล้ว) - เอ็ค คอม (ไปรู้จัก เจอกัน ตอน พี่อยู่ปี4 ในวิชา drug daily เป็นน้องที่น่ารักมากๆ รู้สึกรักน้องคนนี้ขึ้นมาก็ตอนนั้นนะแล) ปล.ไมมีแต่น้อง ภาคคอม สายตรงอีกต่างหาก วิทยายุทธไม่เคยถูกถ่ายทอดเลย -*- 555 - คนสุดท้าย น้องอะไรไม่รู้ไม่เคยเจอได้ข่าวว่า ซิ่วไปแล้ว ทั้งสายเลยมีเหลือกัน อยู่ 3 คน
3. บางคนอาจไม่รู้ว่า เคยไปถ่ายรูปแนวศิลป(นู้ด) มาแล้วนะ ปล.เป็นคนถ่ายมะใช่ถูกถ่ายนะครับ
4. ประสบการณ์... ครั้งแรก (หลังไมค์นะ 555 ไม่กล้าลง)
5. น้องๆ ที่ เจอไม่กี่ครั้งแต่ รู้สึกว่าผูกพันธ์ ด้วย ก็จะมีน้องเบนซ์ครุ - กะน้องดาว สหเวช ที่เจอตอนวิชาเลือก ตอน ปี4 คือ drug , intro rec
งงละซิว่าเขียนมาทำไม ตามไปอ่านข้างล่างนะ
คงหมดแค่นี้มั้ง ครบ 5 แล้ว ถ้าถามว่าจะ แท๊ค ใครต่อ ก็ ใครที่มีชื่อในนี้ หรือ เข้ามาอ่านละกันนะ 5555
ปล.สงสัยว่ากี่คนที่จะยอมตอบหว่า 555
2월 19일 กรูก็กลัวเป็นนะหลังจากคราวก่อนมาบ่นเรื่องงานหนัก คราวนี้โปรเจ็คใหม่งานไม่หนัก แต่ ดูท่าจะเสียงตายแน่ๆ เลยตรู กับโปรเจค "หอสมุดส่วนพระองค์" o_O
ทำไมพี่ๆ ต้องโยนมาด้วยยยย แค่เช็ค deflection(การแอ่นตัวของโครงสร้าง) ก็เกินโค๊ดไปอื้อเลย(1/78 ปรกติ 1/300) แถมขืนโครงการนีร้มีรอย crack ทีนี่.....
มะอยากคิดเลย -*-' |
|
|||
쪽지 보내기
친구에게 소개하기
온라인 인맥에 추가|
|
